|
Ervaringen van de pater.
Op weg naar Lourdes,
dubbelgevouwen in de bus, dacht ik wel eens: waar ben ik nu weer aan begonnen?
Luid snurkende Arumil-militairen in de stoelen achter me, de film Gladiator op
het scherm, als ideale voorbereiding op een spirituele bedevaart en tenslotte
het toch wat knagende gevoel: jij was toch helemaal geen Lourdespater?
Maar zoals zo vaak: eenmaal ter plaatse,
verkerend in uitstekend gezelschap, zag de werkelijkheid er toch weer anders
uit. Naast alle poespas, de commercie en de carnavalsachtige toestanden in de
straten van Lourdes – allemaal leuk overigens – voerde voor mij de boventoon dat
er nu eens tijd was voor de meer diepzinnig zaken van het leven en het gesprek
daarover. Met name het eerste moment op vrijdagochtend bij de grot, de plaats
waar Maria verschenen is, springt er voor mij uit. Pater Post en ik waren
eigenlijk al weer op weg het heiligdom uit naar terras en wat daar bij hoort.
Tot onze verbazing waren adelborsten, cadetten en Arumillers nog lang niet
zover. De stilte van de grot bleek een aantrekkelijke stilte te zijn. Twee
paters links en rechts spiritueel ingehaald door ‘gewone mensen’. Zal ik volgend
jaar maar weer gaan….?
Pater Eric Bras.
------------------------------------------------------------------------
Te voet naar Lourdes
Aalmoezenier bd van de Koninklijke
Landmacht Luc Claus en luitenant-kolonel bd van de Koninklijke Landmacht Theo
Rump zijn in 2008 te voet op bedevaart naar Lourdes gegaan.
Zondag 20 april 2008 reisden we vanuit Nederland met de trein tot even voorbij
St-Etienne afgereisd om vervolgens na een busrit van twee uur in Le Puy-en-Velay
aan te komen. De volgende dag zijn we gestart op de plaats waar één van de vijf
routes naar Santiago de Compostela begint (de Grande Randonnée 65 – GR 65). De
route begint in Le Puy boven aan de trappen voor de hoofdingang van de
kathedraal aldaar. Daar klim je eerst naar toe om in het verlengde van de trap
af te dalen naar en door het centrum van Le Puy en om aan de andere kant van de
stad weer omhoog te klimmen en dan is de pelgrimstocht echt begonnen. Een tocht
van bijna 700 km over een periode van vier en een halve week.
Le Puy ligt in het departement Haute Loire (noord van de Ardeche en zuid van de
Auvergne) in het oosten van het Franse Massif Central. Het bestaat uit grillige
bergen van vulkanische oorsprong. Een hoogvlakte met glooiende heuvels, half
bebost en bezaaid met grote en kleinere granietblokken. De eerste twee weken is
het daarom veel klimmen en dalen met tussendoor passages over enorme plateaus.
De derde week kom je in een gebied vergelijkbaar met de Ardennen. Minder ruw en
grillig, maar het blijft klimmen en dalen. Bij de plaats Lectoure hebben we de
GR 65 verlaten omdat wij verder zuid- en zuidwestwaarts via de plaatsen Auch
en Tarbes moesten om in Lourdes te komen. (De GR 65 loopt bij Lectoure verder
westwaarts).
In de laatste week kom je even voorbij de plaats Auch in een groot breed dal dat
loopt tot kort voor Lourdes waar het weer langzaam begint te stijgen. Op 22 mei
zijn we volgens planning in Lourdes aangekomen, bij het begin van de 50e
Internationale Militaire Lourdes Bedevaart.
Tijdens onze tocht zijn ons een aantal zaken in het bijzonder opgevallen:
De Steen
Over ontelbare grote, zeer grote en
kleine stenen zijn we gelopen.
Het Kruis
Ontzettend veel kruisen kwamen we op onze weg tegen. Kruisen van hout, steen,
metaal of getekend op de grond.
Het Mariabeeld
Een grote hoeveelheid Mariabeelden van Maria van Lourdes hebben we in en buiten
de kerken en kapelletjes gezien.
Monumenten
1914-1918
In elk plaats, hoe klein ook, kom je een
goed onderhouden monument tegen voor de gesneuvelden uit die plaats tijdens WO
I.
Luc Claus en Theo Rump
-----------------------------------------------------------------------------
Verslag militaire motorbedevaart naar Lourdes (2008)
Toen ik hoorde dat ik zou mogen deelnemen aan de militaire motorbedevaart
naar Lourdes in 2008, was die uitnodiging niet aan dovemansoren gericht. Als
enthousiast motorrijder was ik meteen gewonnen voor deze tocht. Bovendien had ik
uit mijn naaste omgeving al veel sterk verschillende geluiden gehoord over een
pelgrimage naar Lourdes, zodat ik daar nu zelf ook wel eens wilde gaan kijken.
Op maandag 19 mei j.l. was het dan zover.
We verzamelden 's avonds in de Nassau Dietz Kazerne te Budel om de volgende dag
tijdig te kunnen vertrekken. Een imponerend veld van 43 motoren van allerlei
merken en klassen stond daar te pronken. De groep was onderverdeeld in bij
elkaar passende kleinere eenheden van zo'n 6 man (en ook de dames niet te
vergeten) sterk.
Die avond was er volop gelegenheid nader kennis te maken met je eigen groep en
de andere deelnemers. Die bestonden uit actieve militairen, militairen buiten
dienst, veteranen van de eerste uitzending naar Libanon indertijd (blue helmets)
en een enkele introducé, zoals ik. Bagage en tenues waren tevoren ingeleverd en
werden elke avond netjes afgeleverd op de betreffende bestemming.
Bij vertrek op dinsdagmorgen vroeg werden de motoren met hun berijders
ingezegend en ontving ieder een medaille van Christoffel. Of het daaraan gelegen
heeft, wil ik in het midden laten, maar feit is, dat alle motorrijders na zo'n
3000 km te hebben gereden, behouden zijn teruggekeerd.
De heenreis werd in drie dagen gemaakt. De eerste dag naar Troyes, waarbij werd
stil gestaan bij de vele slachtoffers van de beide wereldoorlogen. Dat gebeurde
in Sedan en ook het indrukwekkende monument bij Verdun werd aangedaan.
De tweede dag eindigde in de kazerne te La Courtine, wel bekend bij veel
Nederlandse militairen, die daar indertijd gelegerd zijn geweest.
Onderweg werd Nevers bezocht, alwaar Bernadette haar leven in het klooster
doorbracht en ligt opgebaard.
De derde dag arriveerden we in Lourdes. De binnenkomst was indrukwekkend. Alle
motorrijders hadden zich op het vliegveld van Tarbes verzameld en met de
Nederlandse vlag in top ging het in colonne naar en door Lourdes, waar het
verkeer in de smalle straatjes natuurlijk volkomen vastliep. Na begroeting van
de Nederlandse delegatie, die op andere manieren had gereisd, zochten we ons
hotel op.
Daarna volgden drie dagen, die naar behoefte konden worden ingevuld met allerlei
vieringen.
Militairen uit ongeveer 60 landen ter wereld, al dan niet ondersteund door
muziekkorpsen gaven acte de présence. Zeer indrukwekkend.
Het thema van de bijeenkomst was de wereldvrede.
De openingsviering voor de Nederlanders vond op donderdagmorgen plaats.
Met de drumfanfare van de Koninklijke Luchtmacht verzamelden de Nederlanders bij
de hotels en zo trok de stoet door Lourdes naar de kerk, waar de bisschop mgr.
Punt de mis zou opdragen. In zijn preek wees de bisschop op de grote verschillen
in rijkdom en levensstandaard ter wereld en welke bron voor conflicten dat kan
betekenen. Het zou derhalve een streven moeten zijn die verschillen te
verkleinen om vrede en rechtvaardigheid in de wereld te verkrijgen. De mis werd
ook bijgewoond door de staatsecretaris van defensie en enkele militaire
hoogwaardigheidsbekleders. Het was immers een jubileumjaar, de vijftigste
militaire viering. Na de misviering waren we welkom op een gezellige receptie
van de Nederlandse delegatie.
Na drie dagen van bezinning, afgesloten met een slotbijeenkomst voor de
Nederlands delegatie, vertrokken we op maandagmorgen weer met onze motoren om
van kazerne naar kazerne terug te reizen.
De eerste dag Bergerac, de tweede Angers en de derde dag Ieper in België, waar
wij 's avonds deelnamen aan de kranslegging bij de herdenking van de
slachtoffers uit de eerste wereldoorlog die nog steeds dagelijks plaatsvindt.
Vanuit Ieper ging ieder de volgende dag zijn eigen weg naar huis.
Hebben we op de heenweg prima, droog weer gehad, op de terugweg was het minder
en hebben we zelfs één dag constant in de stromende regen gereden.
Al met al heb ik echter een bijzonder geslaagde bedevaart beleefd. Naast het
spirituele was er toch ook voldoende ruimte voor wat meer wereldse ontspanning.
Zo heb ik goede herinneringen aan de Irish pub in Lourdes, een plaats waar
militairen en burgers uit tal van landen, al dan niet muzikaal ondersteund,
elkaar 's avonds ongedwongen konden spreken.
En natuurlijk, onze Nederlandse ploeg waarvan ik deel mocht uitmaken, sprak mij
zeer aan. Opvallend voor mij, als niet militair vond ik de enorme mate van
geordendheid en de vriendelijke bejegening van mensen van buiten de eigen kring.
Deze enerverende tocht is voor mij een geweldige ervaring geweest en ik heb er
leuke en goede kennissen aan over gehouden. Je beleeft wat met elkaar en dat
schept een band.
Harry Overtoom
---------------------------------------------------------------------------------
Verwachtingen en ervaringen van de bedevaart 2008 door adelborsten
Op militaire bedevaart naar Lourdes. Een betaalde vakantie naar Zuid-Frankrijk,
een super religieuze reis of een militaire operatie? Dit zijn dingen waar ik
dacht toen er werd gesproken over wel of niet mee gaan op een militaire
Bedevaart. Maar in feite was de bedevaart geen beide. Natuurlijk was het leuk om
even voor een weekje weg te zijn van het KIM om eens wat anders te doen. En
zoals bij elke bedevaart was er ook sprake van verschillende kerkdiensten en
andere religieuze ontmoetingen. En ook het militaire kwam in de verschillende
ceremoniële taken naar voren. Maar om te zeggen dat één van deze aspecten de
definitie van de militaire bedevaart is zou een ernstige misvatting zijn. Al
deze dingen en nog vele meer hebben de militaire bedevaart gemaakt tot wat het
was... een geweldige week waar de mogelijkheid bestond om met mensen van
allerlei nationaliteiten, van Ierland tot Kaapverdië, kennis te maken. Waar het
geloof, het lange staan, en verschillende maten bierglazen gesprek van de dag
waren. En waar ik trots de Nederlandse vlag heb mogen dragen.
Jongstejaar Tessa Heyl
In het begin had ik niet zoveel van Lourdes verwacht. Maar toen ik daar was, met
al die verschillende mensen, heeft Lourdes me op de een of andere manier toch
erg geraakt. Wat ik het mooiste aan Lourdes vond is dat je in contact komt met
heel veel militairen uit andere landen. Een dergelijke gelegenheid doet zich
niet zo snel voor, en zeker niet op deze manier. Daarnaast was er natuurlijk
Lourdes zelf, met haar heiligdommen, zoals de Grot. Vooral 's nachts vond ik de
grot erg indrukwekkend. Het was er zó ontzettend stil. En dan was er natuurlijk
ook nog de gezelligheid met de cadetten en Max, Tessa, Jacob en pater Bras! Ik
vond het een erg mooie ervaring en zeker voor herhaling vatbaar!
Jongstejaar Marika Vu
Lourdes, tja wat moet je daar nu van verwachten als niet-katholiek? Inderdaad,
ik ben protestant en ben door pater Bras in aanraking gekomen met de militaire
bedevaart naar Lourdes. Ik heb wel wat informatie kunnen vinden op internet,
maar wat ik er nu echt van verwachten moest wist ik dus echt niet. Ik heb het
allemaal over me heen laten komen en achteraf gezien was het een ervaring die ik
niet had willen missen. Het was echt een ervaring welke je pas achteraf gaat
waarderen door de contacten die je er aan over houdt en de gesprekken. Misschien
juist omdat ik niet katholiek ben waren het vaak hele mooie gesprekken over het
geloof. Vooral tijdens de lichtprocessie, wat een zeer indrukwekkend geheel was
door de hoeveelheid mensen, waren het leuke aangename gesprekken. Veel dingen
begreep ik niet en als je dan uitleg krijgt en de achterliggende gedachten
probeert te begrijpen, zijn het toch vaak mooie gebruiken waaraan je deelneemt.
En van daaruit ging het gesprek dan meestal verder over hoe je persoonlijk het
geloof ervaart en hoe je tegen bepaalde dingen aankijkt. Maar ook ’s avonds, als
het programma afgelopen was en uit ieder land een muziekgroep speelde op straat,
was er een geweldige sfeer. Vooral de Ieren met hun doedelzakken wisten hoe ze
sfeer konden maken. Lourdes is dus zeker een ervaring die vraagt om een
herhaling! Het is een aanrader voor iedereen!
Jongstejaar Jacob Hoekstra.
Na het zien van de film over de bedevaart 2003 en na het beluisteren van alle
verhalen en verslagen van mijn voorgangers had ik zeer zeker verwachtingen van
de bedevaart. Het zou, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, een redelijk
groot en feestelijk gebeuren worden. Maar verwachtingen zijn altijd net iets
anders dan ervaringen. Zo ook bij mij. Het zien van een foto met daarop
duizenden lichtjes staat in schril contrast met het deelnemen aan een
lichtprocessie met duizenden lichtjes, waarin je ook nog eens het middelpunt mag
zijn onder de Nederlandse vlag. Wat een overweldigend gevoel geeft dat. Het zien
van een foto met honderden jongere militairen, bezig met het geloof, staat in
schril contrast met het daadwerkelijk zelf omringd zijn door duizenden jongere
militairen, bezig met het geloof. Het zien van een foto met daarop een Ierse
doedelzakspeler en een feestende menigte staat in schril contrast met het
daadwerkelijk horen van de muziek, het drinken van je pint, het ruilen van je
militaire spullen met je wildvreemde buurman en het feesten tot diep in de
nacht. En dat alles zeer harmonieus met zoveel verschillende mensen. Ik weet het
zeker, ik ga een keer terug naar Lourdes en voor iedereen die twijfelt: gewoon
doen en zet verwachtingen om in ervaringen.
Vierdejaar Max Borsboom
----------------------------------------------------------------------------------
Lourdes, 24 mei 2008
Eens samen gestreden,
Nu samen gereden.
Op een tocht naar het onbekende,
Zonder panne, regen of ellende.
Over prachtige wegen met de steun van Jolanda en Corrie,
Werd het echt een rit van “Be happy, don’t worry”.
De warme ontvangst in Lourdes ging dwars door je hart,
Dankzij de veteranen en hun partners, blij dat ik was gestart.
Dan gaat het klikken tussen “oud en jong”,
En verhalen en anekdotes gaan vlug van de tong.
Een biertje, een lach, een mop, een traan, een luisterend oor,
Daar doen jong en oud het tenslotte ook voor.
Ben blij dat de kloof weer een stuk is gedicht,
Het wonder van Lourdes is ook hier verricht.
Wij hopen dat iedereen zocht wat hij vond,
Maar blijf vooral jezelf en nog heel lang gezond.
De Blue Helmets bedanken hun mede Brothers in Arms,
Nu eten we samen weer lekker iets warms.
W.H. |
