|
MILITAIREN ONTMOETEN
MILITAIREN
Pablo Extra (marechaussee) heeft een ernstig ongeluk achter de rug, waarbij hij
traumatisch hersenletsel heeft opgelopen. Hij is één van de deelnemers aan de 49ste
internationale militaire bedevaart naar Lourdes. Pablo is herstellende en
beweegt zich deels te voet, deels in een rolstoel door Lourdes. Hij is van
mening dat Lourdes voor iedereen is, maar dat niet iedereen dit “experiment
Lourdes” aandurft, terwijl het toch zo bijzonder is. Velen zijn terughoudend
omdat er vaak geen geloof meer aan ten grondslag ligt en men denkt dat je dat nu
wel moet hebben. “Maar Lourdes is groot, mooi en intens” vervolgt hij.
Zo dachten er in ieder
geval ook 15.000 andere militairen over uit 38 landen die medio Mei in Lourdes
waren. De meesten gezond, omdat militairen dat nu eenmaal horen te
 zijn, maar
ook zieken en oorlogsslachtoffers maakten deel uit van die bonte massa mensen.
Een kleine 200 Nederlanders waren afgereisd naar Lourdes, waaronder ook weer
leden van de BNMO. Veteranenzorg staat in Lourdes steeds beter op de agenda.
Bijna alle deelnemende landen hebben nu eenmaal uitzendingen achter de rug.
Tevens geeft het veel oud militairen weer de mogelijkheid om hun uniform weer
aan te trekken er “er weer bij te horen”.
Dat Lourdes een
katholieke klank heeft is natuurlijk niet te ontkennen, maar de oorsprong van
de militaire bedevaart moet zeker ook gezocht worden in de pogingen om mensen
(militairen) met elkaar te laten verbroederen. Volgens Kapitein bd. Van Muijen
houden jongeren zich meer met andere dingen bezig en zal de aandacht in eerste
instantie zeker niet uitgaan naar een militaire bedevaart. “Zonde, want er is
zoveel meer hier. Verbondenheid met leeftijdgenoten die ook militair zijn en
internationale contacten opdoen in een sfeer zoals je dat nergens op de wereld
vindt.”
De Limburgse veteraren
grepen de kans waar om tijdens de receptie in Lourdes hun ‘anjer” ten doop te
houden. De anjerspeld heeft als motto; “deze witte anjer is een teken van
onderlinge verbondenheid tussen de Nederlandse bevolking en haar veteranen, die
gestalte krijgt in de vorm van de jaarlijkse veteranendag die zowel centraal als
regionaal en lokaal gevierd wordt.” Op de veteranendag mag deze speld worden
gedragen.
Voor een aantal dagen
veranderd Lourdes in een bruisende menigte in de meest fraaie uniformen. Een
groot aantal militaire muziekkorpsen spelen van vroeg tot laat in de straten en
tijdens officiële plechtigheden. Tot diep in de nacht wordt er “verbroedering”
gevierd, gezongen en gedanst. Bij zoveel mensen, die zich niet allemaal aan de
“2-can rule” (hoeven te) houden, is het een wonder op zich dat er geen
onregelmatigheden voorkomen. De locatie “Lourdes” zal hieraan zeker bijdragen,
want het is ook een plek om even “tot jezelf” te komen. Een stukje bezinning op
je eigen gaan en staan in dit bedrijf, maar meer nog met jezelf!
Volgend jaar de 50ste
met onze eigen Drumfanfare van de KLu van 20-27 mei. Denk er eens over. Lourdes,
je wilt het niet missen!
Aalmoezenier Ko
van der Krabben
Internationale
Militaire Bedevaart naar Lourdes? Wie gaan er mee?
Nee daar ga ik niet mee
naar toe!
Want ik wil niet elke
dag in de kerk zitten met van die vrome mensen.
Dit dacht ik ook als
eerste! Waarom? Nou dat beeld krijg je er van als je zo de vraag wordt gesteld.
Des al niet te min heb ik
er thuis over gesproken dat ik de uitnodiging had gehad. Op het advies van hun
moest ik mee gaan. Want zo’n kans en voor zo’n bedrag kreeg ik nooit weer, zij
men mij.
Hierop heb ik een boek
gekregen van een kennis over Lourdes die er ook was geweest. In dat stadje
Lourdes, is Maria verschenen en wel 18 keer. Momenteel en vroeger gebeurden er
wonderbaarlijke genezingen en wonderen, dit alles stond in het boek. Dit alles
trok mijn aandacht dat ik mij toch maar heb opgegeven. En zonder spijt want ik
er een geweldige tijd gehad, samen met mijn andere medereizigers.
We zijn er totaal vijf
dagen gebleven en er waren 29 landen aanwezig, waaronder Italië, Engeland,
Duitsland enz. Van onze Nederlandse delegatie was de Koninklijke Marine,
Landmacht, Luchtmacht en Marechaussee vertegenwoordigt. De eerste avond was voor
ons zelf, Ik ben dan ook samen met mijn kamergenoot van de Landmacht de stad in
gegaan. Daar was trouwens elke avond een te gek feest.
De volgende dag hebben we
een officiële rondleiding gekregen in de stad. Dit was erg interessant, want zo
leerde direct de geschiedenis van het stadje kennen. De dagen die erop volgende
hebben we excursies gehad naar de Pyreneeën (de eeuwige sneeuw), kruisweg, de
grot, open lucht concert, lichtprocessie en de verschillende
eucharistievieringen. Maar voor dit alles begon moest men eerst de officiële
openingsviering bijwonen. Hiervoor ben ik ook gevraagd om de Nederlandse vlag te
willen dragen bij deze openingsviering dit was voor mij totaal onbekend. Dit
omdat we binnen de Koninklijke Marechaussee hier meestal niet veel mee te maken
krijgen. Voor velen was dit iets speciaals en voor anderen was weer bijvoorbeeld
de lichtprocessie iets speciaals. En weer voor een ander de verschillende
uniformen van de militairen.
Zo heeft ook een ieder
daar zijn eigen verhaal. Want binnen de verschillende Defensie onderdelen krijgen
we veel te maken met gezellige en leuke dingen maar ook met veel ellende en
verdriet.
Ik wil dan ook echt
iedereen dit aanraden want, ook al ben je niet gelovig zoals ik was voorheen dat
ik mee ging het is gewoon een hele ervaring. Een ieder heeft daar zo zijn of
haar reden waarom hij of zij mee gaan. Maar er staan drie dingen centraal in
deze internationale militaire ontmoeting te Lourdes geloof, samen zijn en
gezelligheid. Schrijf je daarom nu al vast in voor dit evenement bij één van je
aalmoezeniers van je onderdeel want door hun wordt dit jaarlijks georganiseerd.
De data voor volgend jaar zijn dan ook 21 tot 27 mei 2008. Hopelijk ben jij er
volgend jaar ook bij, want dan is namelijk 150 jaar Lourdes en 50 jaar militaire
bedevaart.
International Police
Association Ambassadeur
Leon Augustijn
MILITAIREN VERZOENEN
Ook dit jaar waren er weer
ruim 15000 militairen aanwezig in Lourdes voor de 49ste
internationale militaire Lourdesbedevaart. Uit Nederland reisden bijna 200
mensen af met vliegtuigen of motoren. Voor het eerst werd er samen gevlogen met
de VNB. Vliegtuigen die vol zitten zijn nu eenmaal rendabeler. Een kleine 50
mensen kwamen met een Hercules militair toestel, hieronder onze zieke militairen
en vertegenwoordigers van defensie en kerkelijke organisaties.
In de aanloop naar de
bedevaart was het erg lastig dat de datum tot 2 maal toe verzet moest worden om
uiteindelijk uit te komen op 11 – 13 mei. De Franse presidentverkiezingen en een
Italiaanse feestdag waren daaraan schuld. Dit maakte toch wel dat het aantal
deelnemers minder was dan andere jaren. Een andere oorzaak ligt ongetwijfeld aan
het feit dat velen een jaartje hebben overgeslagen om met het 50ste
jubileum in 2008 mee te kunnen gaan. Volgend jaar immers moet een hoogtepunt
worden: 150 jaar Lourdes, 125 jaar VNB en 50 jaar militaire bedevaart, het kan
niet op.
Maar goed, 15000
militairen vonden toch de 49ste ook de moeite
 waard en dat was ook.
Het weer werkte geweldig mee en dat maakt toch altijd dat Lourdes er
vriendelijker uitziet. Er was ook een heel duidelijk verschuivend beeld merkbaar
in de deelnemende landen. Het aantal militairen uit de “oude” Europese landen
neemt af en het aantal “nieuwen” neemt toe. Als voorbeeld: uit Duitsland waren
er ruim 800 militairen aanwezig, terwijl Kroatië ruim 1500 militairen
afgevaardigd had.
De bedoeling van de
bedevaart: verbroedering tussen militairen, wordt ook met deze verschuiving
zeker waar gemaakt. Niet alleen verbroedering in geloof, maar zeker ook in
onderlinge verhoudingen. Het thema van volgend jaar: “de kerk in dienst van de
vrede” sluit daar weer goed bij aan. De Franse legerbisschop Mgr. Le Gal ging
dieper in op het thema en naast de verzoening met God legde hij duidelijk de
verzoening met elkaar. Ook militairen, en misschien juist militairen, kunnen
teken van verzoening zijn. Boodschappers van vergeving onder elkaar en daardoor
naar en van God. Het prachtige insigne van dit jaar, een erg gewild
collecters-item, straalde het thema duidelijk uit.
Omdat we dit keer met het
vliegtuig gingen hadden we zowaar 1 volle dag “Lourdeswinst” en hadden daardoor
de hele donderdag de tijd om rustig door Lourdes heen te wandelen. In alle rust
werden alle belangrijke plaatsen uit het leven van Bernadette bezocht, normaal
doen we dat een beetje gehaast op donderdagavond. De mis aan de grot werd door
de combinatie van VNB en de militairen druk bezocht. Omdat de bisschop ziek was
geworden werd zijn taak – vol verve – overgenomen door de vicaris-generaal Mgr.
Frans Kuttschrütter.
De officiële opening op
vrijdagavond was wederom een spel van muziek, zang en serieuze klanken. Vlaggen
uit de 38 landen, 12 muziekkorpsen en tienduizenden mensen toverden de Pius X
basiliek om in een groot theater. Daarna vulden de straten zich met de vele
militairen in de meest uiteenlopende uniformen. Omdat men vreesde dat de rellen,
die er vanwege de presidentsverkiezingen elders in Frankrijk waren, zouden
kunnen overslaan naar Lourdes, was de sluitingstijd van de cafés vervroegd. De
oplossing was al snel gevonden door dan een hotel binnen te gaan en daar verder
te feesten. Het s’avonds zo rustige Lourdes was tot diep in de nacht in
feestgedruis.
Onze eigen openingsmis in
de St. Joseph was weer een hoogtepunt en de aansluitende receptie werd druk
bezocht. De Limburgse veteranen maakten van de gelegenheid gebruik om enkele
schildjes uit te reiken en de nieuwe “veteranenanjer” ten doop te houden. De
vicaris-generaal kreeg als eerste een exemplaar. Als oud-hoofdvlootaalmoezenier
is hij immers ook een veteraan.
De lichtprocessie, die
vertrok vanaf de Prairie, trok vele (te vele) pelgrims. Terwijl de eerste alweer
de kaarsjes uitbliezen stonden er nog honderden mensen op de prairie om te
beginnen. De normale lichtprocessie was ingeschoven in de militaire waardoor de
groep veel te groot was geworden. Het deed niets af aan het enthousiasme waarmee
de mensen de tocht liepen.
De internationale hoogmis
op zondag is altijd een heel gedoe. Het blijkt ieder jaar weer moeilijk om
zoveel mensen in de Pius X te krijgen en de mis zo samen te stellen dat deze
voor iedereen te volgen is. Het grote aantal bisschoppen, de vele vlaggen, de
samenzang; het maakt de viering toch indrukwekkend. De slotviering op
zondagmiddag was kort en bondig. Nog even alle vlaggen, alle muziekcorpsen,
enkele mooie liederen en “een tot ziens en tot volgend jaar”.
Waarom zo weinig jonge
militairen bij de Nederlandse bedevaart? Het is een steeds terugkerende vraag.
De druk van de uitzendingen is vaak groot, waardoor een extra weekje van huis
niet goed uitkomt. Veel militairen scholen zitten in de maand mei met examens en
dan een weekje Lourdes kan net de druppel zijn. De jongeren die wel meegaan,
komen ieder jaar weer razend enthousiast terug. “Groot, mooi en intens”
beschreef iemand Lourdes. Maar ook: “verbondenheid met leeftijdsgenoten, die ook
militair zijn, en internationale contacten opdoen, in een sfeer zoals je dat
nergens op de wereld vindt.” Als zij nu ambassadeur zijn en blijven van Lourdes
kunnen we in 2008 misschien met het dubbele aantal pelgrims die kant op.
Aalmoezenier Ko
van der Krabben |
