Reis Lourdes 12-18 Mei
2004
Ook ik wil reageren door iets te vertellen over de Lourdes reis. Ik geloof zeker
dat iedereen zo'n reis weer anders beleefd. Nee ik was toch niet zo onder de
indruk van mijn eerste bezoek aan de Grot. Maar zo de derde dag ben ik er alleen
naar toegegaan. Ik heb daar gezeten in een van die banken vlak vooraan. Zo wat
rondgekeken en nagedacht. Het was een fijne ervaring. Dan die sfeer onder de
militairen en de veteranen. Altijd een leuk contact. Altijd even een
ondersteunende arm als ik wat moeilijker liep. (Onno nog bedankt) Ook had ieder
land zo zijn eigen orkest meegenomen. Dat gaf in de avond en nacht een leuk
feesje. Ook de gezamenlijke Hollandse mis. Dat samen bidden en zingen maakte
echt indruk. De duidelijke instructies van Aalmoezenier ......... waren prima.
Je wist waar je aan toe was. Ik heb een fijne reis gehad en eerlijk gezegd
neuriet ik nog wel eens < AVE MARIA >
Hans van Onna
Lourdes 2004
De militaire bedevaart, het is de mooiste militaire ontmoeting die ik ken. Rang,
land, afkomst; er is geen onderscheid. Benadrukt wordt juist wat je samen hebt:
het geloof en het militair zijn. En dat maakt het voor iedereen zo gemakkelijk
elkaar aan te spreken op straat, bij de heiligdommen of op een terrasje in de
zon. Lourdes 2004 was voor mij “nieuw” omdat ik in mijn eentje meeging en omdat
ik als ‘gewone’ deelnemer ging (in tegenstelling tot 3 jaar daarvoor, toen ik
als vaandelwacht voor het eerst mee ging). Echter, “alleen” op reis is hier niet
van toepassing. Op het perron in Eindhoven, op weg naar het verzamelpunt
Sittard, kwam ik mijn eerste reisgenoten al tegen. Direct in Sittard zie je
alweer de eerste bekenden en eenmaal in de trein begint de grote
kennismakingsronde. Eenmaal in Lourdes ken je de meeste Nederlandse pelgrims in
ieder geval wel van gezicht. Dan de mensenmassa bij de heiligdommen overdag,
elke keer verbaas ik me daarover. Zoveel mensen die ondanks alle verschillen in
de wereld hier toch samen komen. En dan ’s nachts eens terugkeren naar de grot,
waar je dan de stilte kunt horen en het mysterieuze licht kunt zien. De
mensenmassa overdag en dan de stilte ’s nachts; een bijzonder grote
tegenstelling. De excursie naar de Pyreneeën en de voettocht naar Bartrès zijn
zeker de moeite waard, even heel iets anders, genieten van de mooie omgeving.
Het is ongelooflijk veelzijdig en er is zoveel te doen dat het schrijven van een
ansichtkaartje naar m’n ouders er nog bijna bij in is geschoten! Helaas was de
tijd te kort om alles te zien wat ik wilde zien, maar dat is direct weer een
reden om een volgende keer weer terug te keren!!
Tlnt Sabine van Meurs
|
